great ormond street hospital


Μια φορά και έναν καιρό ήταν… τα πνευματικά δικαιώματα 2

Old book #1Πραγματικά εκτιμώ τον κύριο Τριβιζά. Μεγάλωσα με τα παραμύθια του και ένα κομμάτι του ανθρώπου που γράφει αυτές της γραμμές επηρεάστηκε από τα παραμύθια του. Πριν από αρκετές μέρες ο κύριος Τριβιζάς έγραφε στην εφημερίδα Τα Νέα ένα άρθρο σχετικά με την επ’ αόριστο αδειοδότηση έργων που σχετίζονται με τον Πίτερ Παν στο ίδρυμα του Great Ormond Street Hospital. Ο κύριος Τριβιζάς αν κατάλαβα καλά προτείνει στο άρθρο του το copyright όταν εκπνέει το copyright τα χρήματα τα ποσοστά των συγγραφικών δικαιωμάτων να αφιερώνονται από κει και πέρα σε παιδικά νοσοκομεία, ιδρύματα και παρόμοιους σκοπούς. Ποίο συγκεκριμένα

“όταν εκπνέει η περίοδος προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας των βιβλίων για τους κληρονόμους, τα ποσοστά των συγγραφικών δικαιωμάτων να αφιερώνονται από εκεί και πέρα σε παιδικά νοσοκομεία, ιδρύματα ή παρόμοιους σκοπούς, κάτι που και τον κρατικό προϋπολογισμό δεν θα επιβαρύνει και ανεκτίμητη βοήθεια θα προσφέρει; “

Όμως υπάρχει μια σημαντική διαφορά που πρέπει να εξετάσουμε. Τα δικαιώματα του Πίτερ Παν δόθηκαν ως κληροδότημα του κυρίου Barrie στο ίδρυμα του GOSH ως νόμιμο κληρονόμο του. Ο κύριος Τριβιζάς στο άρθρο του προτείνει τα πνευματικά δικαιώματα να μεταβιβάζονται σε παιδικά νοσοκομεία, ιδρύματα ή παρόμοιους σκοπούς. Θα περίμενε κανείς ως εργαζόμενος σε νοσοκομείο στο κέντρο της Αθήνας και ως υγειονομικός να στηρίξω μια τέτοια άποψη. Δυστυχώς είναι κάτι που δεν μπορώ να κάνω.

Βλέπετε, δεν μου πήρε πολύ ώρα να ψαχουλέψω τα βιβλία της βιβλιοθήκης μου. Διαπίστωσα ότι πολλά από τα βιβλία αυτά δεν έχουν κανένα copyright αλλά αποτελούν βασικά αναγνώσματα για εμένα αλλά όχι μόνο εμένα αλλά για πολλούς συνανθρώπους μας. Και πλέον αυτά τα βιβλία μπορούν σε κλάσματα δευτερολέπτων να φτάσουν στα παιδιά μας με ελάχιστο κόστος, και το όφελος της κοινωνίας; Δεν μου είναι δύσκολο να φανταστώ την κοινωνία να ωφελείται όταν ένας άνθρωπος έχει την τύχη να διαβάσει Παπαδιαμάντη και Ροίδη… δεν μου είναι δύσκολο να φανταστώ την κοινωνία να επωφελείται διαβάζοντας Τριβιζά, ίσως πολύ περισσότερο από τα λίγα σεντς (άντε λίγα ευρώ) που βγάζει από τα δικαιώματα ο ίδιος ο δημιουργός ή κληρονόμοι του.

Όμως όπως και τα παραμύθια του κυρίου Τριβιζά έτσι και αυτή η ιστορία δεν μπορεί να μας αφήσει χωρίς μαθήματα…

Πρέπει να πάρουμε λοιπόν μια τολμηρή απόφαση, την απόφαση που πήρε ο κύριος Barrie για την ακρίβεια την απόφαση που θα έπαιρνε ο κύριος Barrie προς όφελος όλων των παιδιών, υγιών και μη. Να δώσουμε ως κληροδότημα τα δικαιώματα των δημιουργιών μας όχι στους φυσικούς κληρονόμους μας αλλά σε κοινωφελή ιδρύματα και αν πιστεύουμε ότι αυτά που έχουμε μπορούν να ωφελήσουν τους συνανθρώπους μας μπορούμε να θέσουμε και ως όρο την χρήση την άδειας Creative Commons BY-NC-SA 3.0 και τα οικονομικά οφέλη από πιθανή εμπορική χρήση να πηγαίνουν για τις ανάγκες του ιδρύματος που κληροδοτείται.

Ίσως το σκεπτικό μου είναι κάπως παιδαριώδες, αλλά πιστεύω ότι πραγματικά μπορεί να προσφέρει κάτι στην κοινωνία.